پنج شنبه ۲۶ فروردین ۱۴۰۰
 

اخبار

زیر و بم‌های بنادر آبادان زیر سایه کووید ـ 19

تغییرات محسوس در امورات بندری

| رضا سفاری| مدیر بنادر و دریانوردی آبادان |
مجموعه بنادر آبادان شامل بندر آبادان، اروندکنار و چوئبده، مشرف به اروندرود و بهمن‌شیر، تنها رودخانه‌های قابل کشتیرانی کشور هستند. مجموعه اراضی این بنادر جمعا 40 هکتار، شامل 10 پست اسکله با کاربری‌های عملیاتی، خدماتی، مسافرتی و جست‌وجو و نجات است و ظرفیت عملیاتی اسمی استاتیک جمعا به میزان دو میلیون تن کالا در سال است.
در راستای ارتقا و توسعه این بنادر طی یک برنامه پنج‌ساله، ظرفیت انبارهای نگهداری کالا سه برابر افزایش داشته و با راه‌اندازی سه پست اسکله (در هر بندر یک پست) به لحاظ تعداد اسکله، 45 درصد افزایش ظرفیت حاصل شده است. همچنین طبق برنامه‌ای که برای استحصال پسکرانه اسکله‌های بندر آبادان در نظر گرفته شده، بخشی از آن هم به‌صورت آزمایشی احداث شده که در صورت اتمام، ظرفیت باراندازهای این بندر به دو برابر افزایش خواهد یافت. علاوه بر مدهای حمل‌و‌نقل دریایی و جاده‌ای، دسترسی بندر آبادان به سایر مدهای حمل‌و‌نقل هوایی و ریلی به‌راحتی امکان‌پذیر است. فاصله بندر آبادان تا فرودگاه پنج کیلومتر و تا راه‌آهن 15 کیلو‌متر است. 
با نگاه ویژه‌ای که سازمان بنادر و دریانوردی به بنادر منطقه‌ای در سال‌های اخیر به‌لحاظ اشتغال‌زایی، محرومیت‌زدایی و رونق اقتصادی داشته است، برای پروژه‌هایی که درحال‌حاضر در این بنادر اجرایی شده یا در دست اقدام است، بیش از 170 میلیارد تومان اعتبار کل در نظر گرفته شده است.
 
اقلام صادراتی:
کالاهای صادراتی به بنادر حاشیه خلیج فارس شامل: آبزیان دریایی (میگو و ماهی)، انواع تره‌بار، لبنیات، انواع خشکبار، انواع آجیل، حبوبات، کاه و علوفه، سبزیجات خشک‌شده، کالاهای سوپرمارکتی، فرش، گلیم، سنگ، صنایع دستی و... .
 
کالاهای وارداتی:
کالاهای وارداتی شامل: لوازم خانگی، لوازم یدکی، لوازم برقی، یراق‌آلات، پارچه، چرم، لوازم الکتریکی، ظروف آشپزخانه، اسباب‌بازی، کیف و چمدان، مواد غذایی و...
با شروع بیماری کرونا و انتشار ویروس کووید ـــ  19 از اسفندماه 1398 تاکنون که قریب یک سال از آن می‌گذرد، تغییرات عمده‌ای در شیوه حمل‌و‌نقل کالا به شرح زیر رخ داده است:
در همان آغاز بیماری، کشورهای حاشیه خلیج فارس از پذیرش تمام کشتی‌های باری و مسافری، دوبه و لنج‌های چوبی ممانعت به عمل آورده و بعد از سپری‌شدن حدود دو ماه با اعلام یک‌سری پروتکل‌های بهداشتی، کشور کویت پذیرفت که تحت شرایطی، کالاهای صادراتی را فقط توسط شناورهای فلزی پذیرش کند؛ به‌طوری که خدمه کشتی مجاز به‌پیاده‌شدن نبوده و تخلیه کالا از طریق ماشین‌آلات انجام می‌شد. محصولات غذایی تازه مانند گوشت، ماهی، سبزیجات و... حتما باید در کانتینرهای یخچالی به‌صورت مجزا و پلمپ‌شده به بندر تحویل شوند و سایر محصولات مواد غذایی غیریخچالی نیز فقط در کانتینرهای مجزا پذیرفته می‌شوند. کانتینرها به محض ورود به بندر با مواد هیپوکلریت سدیم یک‌هزار ppm، دی اکسیدکلر 60ppm  و اسید هیپوکلریت 5ppm  به خوبی ضد ‌عفونی ‌شده و سپس مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ اما در خصوص بنادر کشور امارات متحده عربی، شرایط به‌گونه‌ی دیگری رقم خورد، زیرا شناورهای چوبی فقط باید با مواد غذایی و ماهی پر شده باشند و ورود شناورهای چوبی خالی برای کارهای تجاری ممنوع است مگر این‌که دارای قراردادهایی با نمایندگان حمل‌و‌نقل برای بارگیری کالاهای آماده باشند. این شناورها، مجاز به ماندن در آب‌های امارات حداکثر برای یک دوره‌ی هفت‌روزه با حفظ فاصله ایمن و وجود دریانورد بر روی کشتی بدون تماس با دیگران خواهند بود.
از سایر تغییراتی که در این مدت در حمل‌و‌نقل به وقوع پیوسته است، می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
 
تغییر در نوع کالاها:
عموما کالاهای خشک و فساد‌ناپذیر جایگزین تره‌بار، میوه‌ها، سبزیجات و مواد غذایی فاسدشدنی شده‌اند. همچنین حجم کالاها نیز به میزان قابل توجهی کاهش یافته است.
 
تغییرات بسته‌بندی کالا:
1 ـــ  استفاده از کانتینرهای معمولی و یخچالی و تاکید بر پلمپ آن‌ها؛
2 ـــ  استفاده از جامبو‌بگزهای یک تنی به‌جای کیسه‌های معمولی 50 کیلویی؛
3 ـــ  ضد عفونی بسته‌ها با سه نوع مواد ضدعفونی‌کننده.
تغییر در شرایط و نوع شناورها:
1 ـــ کاهش تردد شناوران و به‌خصوص شناوران سنتی؛
2 ـــ جایگزینی شناورهای فلزی به جای شناورهای چوبی و فایبرگلاس؛
3 ـــ تعیین شرایط جدید در شناورهای مورد پذیرش تا جایی که حتی اندازه طول شناورها نیز تاثیرگذار باشد.
 
تغییرات رویه‌ها و فعالیت‌های بندری:
1 ـــ توقف بیش از انتظار شناورها در اسکله‌های بندر باعث افزایش و پیش‌بینی اقدامات مورد نیاز ایمنی، توام با درنظرگرفتن اقدامات لازم حفاظتی و امنیتی؛
2 ـــ  تغییر رویه فعالیت‌های بندری به شکلی که در بندر کیسه‌های معمولی در جامبو‌بگزها، کیسه‌گیری و بسته‌بندی می‌شوند که البته اقدامات ایمنی خاص خود را طلب می‌کند و همچنین درنظرگرفتن محوطه‌های بارانداز ایمن برای انجام این نوع عملیات؛
3 ـــ کاهش کالاهای ورودی موجب تغییر شکل وسائط نقلیه حمل جاده‌ای از کامیون به وانت و حمل به انبارهای منطقه و دپوی محلی به‌منظور نگهداری و استفاده کالا در منطقه به‌صورت بومی ‌شده است؛
4 ـــ اقلام صادراتی محدود به برخی کالاهای فصلی از قبیل آبزیان دریایی (ماهی و میگو) شده که به‌صورت روزانه مبادله می‌شوند؛
5 ـــ تعداد شناورهای سنتی در منطقه کاهش چشمگیری پیدا کرده و تعداد کمی از شناورهای فلزی در حال فعالیت است؛
6 ــ ـ استفاده بیشتر از تجهیزات و ماشین‌آلات به جای نیروی کار انسانی؛
7 ـــ کاهش شدید فعالیت شناورهای سنتی و تجاری دریایی بومی منطقه منجر به بیکاری روزافزون قشر زحمتکش دریانوردان بومی منطقه و سایر اعضای مرتبط با زنجیره تامین حمل‌و‌نقل کالا و خدمات شده است. |
۲۶ اسفند ۱۳۹۹ ۱۱:۳۹