دوشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۰
 

آخرین مطالب

کاپیتان نصرالله سردشتی، مدیرعامل شرکت ملی نفتکش:

برای حضور زنان دریانورد در ناوگان شرکت، آماده‌ایم

برای حضور  زنان دریانورد در ناوگان شرکت، آماده‌ایم

    بار سنگین جابه‌جایی و انتقال نفت کشور روی دوش شرکت ملی نفتکش ایران است. با این وجود انگار قرار نبود بسیاری از مردم این سرزمین، پیش از حادثه تلخ سانچی حتی نام شرکت ملی نفتکش را شنیده باشند. حالا اما اوضاع تغییر کرده است. حتی آن‌ها که درگیر کارهای دریایی و نفت نیستند، حتی کسانی که هیچ سررشته‌ای از حمل‌ونقل دریایی ندارند و حتی آن‌ها که نمی‌دانند تحریم‌های سنگین برای مدتی زمزمه توقف صادرات نفت ایران را بر سر زبان‌ها انداخته بود، حالا بیشتر به نقش مهم شرکت ملی نفتکش واقف‌اند؛ شرکتی که در سال 1344 شمسی تاسیس شد و درست 54 سال بعد به بخش خصوصی واگذار شد. مشکلات پیش روی این شرکت برای ادامه فعالیت‌هایش کم نبود. از مشکلات بر سر بیمه کشتی‌ها گرفته تا پرچم آن‌ها و بقیه اقلام موردنیاز یک شناور روی دریا. 18 ماه قبل وقتی نصرالله سردشتی به‌عنوان مدیرعامل این شرکت انتخاب شد، خیلی‌ها امیدوار بودند او و همکارانش بتوانند مشکلات را یکی پس از دیگری از پیش رو بردارند. حالا شرکت تحت مدیریت او توانسته وضع بیمه کشتی‌های ایرانی را سامان ببخشد و حتی در مورد کوچک‌ترین نیازمندی‌های نفتکش‌های ایرانی از محصولات وطنی استفاده کند. ماهنامه «بندر و دریا» به مناسبت برگزاری روز جهانی دریانورد و همچنین روز جهانی دریانوردی، به سراغ کاپیتان نصرالله سردشتی رفته تا هم درباره اقدامات 18 ماهه‌ی کاپیتان و همکارانش در شرکت ملی نفتکش گفت‌وگو کند و هم‌نظر یکی از مدیران دریایی کشور را درباره راه‌های ورود بیشتر زنان به عرصه دریانوردی جویا شود. شرح گفت‌وگو با کاپیتان سردشتی را در ادامه مطلب بخوانید. 

ملی نفتکش به‌عنوان دریانوردان نمونه انتخاب شدند. ملاک شما برای انتخاب این افراد چه بود؟

انتخاب دریانورد نمونه در شرکت ملی نفتکش بر اساس ملاک‌های مختلفی انجام می‌شود. چند کارگروه مختلف بر روی شیوه انتخاب دریانوردان برگزیده متمرکز شده و بر اساس چک‌لیست‌های طراحی شده، پرسنلی را که فعالیت‌های شاخصی در طول سال گذشته انجام داده‌اند، به‌عنوان دریانوردان نمونه به سازمان بنادر و دریانوردی معرفی می‌کنند تا در روز جهانی دریانورد مورد تجلیل قرار بگیرند.

یکی از ملاک‌های مهم برای انتخاب این همکاران، سابقه فعالیت آن‌هاست. به‌عنوان ‌مثال کاپیتان رجبی هم‌دوره من بوده که از سال 1356 در شرکت ملی نفتکش در حال فعالیت است. درحالی‌که من 22 سال در دریا بوده‌ام و 20 سال است در دفتر مرکزی شرکت ملی نفتکش مشغول به فعالیت هستم. کاپیتان رجبی 42 سال است که در بخش دریایی شرکت مشغول به کار بوده و همواره روی کشتی‌ها در دریا رفت‌وآمد دارد. او سابقه درخشانی در شرکت ملی نفتکش دارد و خدمات زیادی را ارائه داده است. کاپیتان رجبی در بخش IT یکی از افرادی است که زحمت بسیار زیادی کشیده و توانسته سیستم عملیاتی شرکت ملی نفتکش را با توجه به اطلاعاتی که هم از دریا و هم در حوزه  IT دارد، به‌ روز کند.

 با این حال مهم‌ترین ملاک در روند انتخاب دریانورد نمونه فعالیت‌های شاخصی است که کارکنان دریایی، فنی و بازرگانی انجام داده‌اند. در این روند و با توجه به طبیعت فعالیت در حوزه دریایی، اگر یک کشتی در موقعیت خاص و بحرانی قرارگرفته باشد، طبعا کمک‌ و فعالیت پرسنل برای خروج از وضع اضطراری،  آنها را در زمره‌ی اقدامات شاخص قرار می‌دهد. مثلا کاپیتان محمد صفایی به‌عنوان فرمانده کشتی Happiness کمک‌های قابل‌توجهی برای رفع مشکل کشتی انجام داد. وقتی این کشتی در دریای سرخ دچار مشکل شد، با وجود آن‌که او در مقایسه با برخی دیگر از کارکنان ما سابقه‌ی خیلی زیادی نداشت اما بسیار با تجربه عمل کرد و با کمک پرسنل حاضر در کشتی، مشکلات پیش آمده را در هماهنگی کامل با دفتر مرکزی و اتاق اضطرار شرکت مدیریت کرد و البته قرار است به‌زودی کشتی را به سمت خلیج‌فارس بیاورند. 

این را هم باید بگویم که طبیعتا کل پرسنل کشتی در این زمینه باید مورد تقدیر قرار گیرند اما با توجه به محدودیت‌هایی که در زمینه‌ی معرفی افراد به سازمان بنادر وجود دارد، فرمانده کشتی و مهندس دوم به نمایندگی از سایر پرسنل کشتی برای انتخاب به‌عنوان دریانورد نمونه و تقدیر از آن‌ها معرفی شدند.

کاپیتان سردشتی، شما نزدیک به 18 ماه است که به‌عنوان مدیرعامل شرکت ملی نفتکش فعالیتتان را آغاز کرده‌اید. در حوزه خدمت‌رسانی به خانواده‌های آسیب‌دیده حادثه سانچی چه اقداماتی انجام داده‌اید؟

همان‌طور که مطلع هستید بنده بعد از حادثه تلخ سانچی مفتخر به عضویت در هیئت‌مدیره شرکت ملی نفتکش و مدیرعاملی شرکت شدم. با این حال منظور من این نیست که افراد قبل از من در این حادثه دخیل بوده‌اند و یا نقش داشته‌اند بلکه صرفا توالی و روند تحولات این سانحه مدنظر بنده است. حادثه تلخ سانچی به‌خودی‌خود یک سانحه منحصربه‌فرد دریایی بود و واقعه‌ای بود که هرلحظه ممکن بود اتفاق بیفتد. شما نمی‌توانید احتمال تصادف دریایی را صفر کنید. حتی اگر همه وظایف خود را به‌درستی انجام دهید و پرسنل کشتی تمامی دستورالعمل‌های ایمنی و راهبری مناسب کشتی را انجام دهند، احتمال تصادف دریایی همیشه وجود دارد مانند همه تصادفات ریزودرشتی که در سراسر جهان و به‌صورت روزانه و هفتگی اتفاق می‌افتد! هرچند با توجه به ابعاد انسانی این سانحه دردناک، ما حتی امروز هم با مشکلاتی پیرامون آن مواجه هستیم.

با این حال به حول‌وقوه الهی و با اراده بزرگی که در مجموعه شرکت و از سوی همه پرسنل، مدیران و هیئت‌مدیره شرکت وجود دارد، اقدامات بسیار خوبی را برای رسیدگی به وضعیت خانواده‌ها و جبران بخشی از آلام آن‌ها که البته وظیفه ما بود، انجام دادیم. مبالغ مربوط به غرامت بیمه بین‌المللی به‌صورت ارز یورو به خانواده‌هایی که امور حقوقی و انحصار وراثت خود را انجام داده بودند، پرداخت شد. بر اساس یکی از مصوبات هیئت‌مدیره شرکت ملی نفتکش ایران، استخدام یک نفر از بستگان درجه یک هر شهید مصوب شد که در این ارتباط و تاکنون ۱۸ نفر از بستگان درجه یک این خانواده‌ها در شرکت جذب و مشغول به کار شده‌اند.

هیئت‌مدیره شرکت ملی نفتکش ایران تاکنون مصوبات مختلف و متعددی را در زمینه شهدای سانچی تصویب کرده است که در این ارتباط می‌توان به مصوبه‌ای اشاره کرد که بر طبق آن، پرسنل سانچی از ابتدای سال 1396 یک درجه ارتقای شغلی یافتند و تمام حقوق و مزایای آن‌ها با احتساب این ارتقای شغلی از ابتدای سال 1396 و همچنین سنوات آن‌ها محاسبه و مبالغ حقوق معوقه به خانواده‌ی این عزیزان پرداخت شد.

همچنین پرداخت مابه‌التفاوت مستمری با حقوق زمان استراحت شهدای سانچی طبق مصوبه هیئت‌مدیره شرکت در دستورکار و اجرا قرار گرفت که بر این اساس خانواده شهدای گران‌قدر سانچی مابه‎التفاوت مستمری حقوق درحال خدمت شهید خود را از شرکت ملی نفتکش ایران دریافت می‎کنند.

از سوی دیگر هزینه‌های برگزاری مراسم‌های ترحیم شهدای سانچی و پرداخت مبلغی در قالب کمک بلاعوض برای تامین هزینه زندگی خانواده تحت تکفل هر یک از شهدا تا تعیین تکلیف انحصار وراثت و برقراری مستمری و حقوق آن‌ها از طرف شرکت پرداخت شد.

این‌ها بخش‌هایی از اقداماتی است که در زمینه رسیدگی به وضعیت خانواده‌های سانچی انجام گرفت. از لحظه وقوع این سانحه تاکنون با انجام اقدامات مختلف تلاش کردیم تا اتفاق تلخ سانچی را به‌عنوان یک درس در ذهن همه همکاران جای بدهیم تا ان‌شاءلله دیگر هیچ‌وقت شاهد بروز چنین

اتفاقاتی نباشیم.

  در زمینه توجه به صنایع داخلی و رونق تولید چه اقداماتی را انجام دادید؟

باید این نکته را عرض کنم که علی‌رغم تحریم‌های شدید ایالات‌متحده آمریکا، سعی کردیم به رونق صنایع داخلی و حمایت از تولیدات ایرانی توجه ویژه داشته باشیم.

از وقتی‌که بنده به‌عنوان مدیرعامل شرکت ملی نفتکش کارم را در این شرکت آغاز کرده‌ام، تعمیر کشتی‌هایمان را در بندرعباس شروع کردیم. برای اولین بار در تاریخ صنعت کشتیرانی ایران بود که انجام تعمیرات اساسی کشتی‌های غول‌پیکر به یاردهای تعمیراتی داخلی سپرده شد. پیش از این، انجام تعمیرات کشتی‌ها در یاردهای خارجی و اکثرا در کشورهای چین، عمان و امارات انجام می‌شد ولی ما به مجموعه‌های توانمند داخلی اعتماد کردیم و انجام تعمیرات کشتی‌هایمان را به آن‌ها سپردیم.

 در طول یک سال گذشته، شش فروند کشتی را به یارد تعمیراتی ایزوایکو برده‌ایم و تعمیر کرده‌ایم. خوشبختانه توانسته‌ایم یکی از بزرگ‌ترین کشتی‌های دنیا (چهارمین کشتی غول‌پیکر دنیا) را برای انجام تعمیرات به ایزوایکو بسپاریم و این کشتی 320 هزار تنی تا پنج سال دیگر، نیازی به تعمیرات ندارد. تعمیرات این کشتی به‌پایان رسیده و کشتی هم‌اکنون در حال گرفتن بار برای انجام سفر است.

همین اقدام به گمان من کمک بسیار بزرگی به حوزه تعمیرات کشتی که دو هزار و 500 نفر از نیروهایش بیکار شده بودند، ارائه داده است و نیز از خروج میلیون‌ها دلار ارز جلوگیری کرده است. این اقدام همچنین زنجیره‌ای از صنایع وابسته را نظیر رنگ‌روغن فعال کرده و موجب رونق آن‌ها شده است. 

در ادامه برنامه‌ریزی کرده‌ایم تا بتوانیم 12 فروند دیگر از کشتی‌هایمان را برای تعمیرات به بندرعباس ببریم. خلاصه توانسته‌ایم با انجام این کارها حمایت از رونق صنایع داخلی را 100 درصد عملی کنیم. امیدواریم در آینده در حوزه کشتی‌سازی هم اتفاقات مثبت و خوبی برای شرکت‌های داخلی رقم بخورد.

فارغ از مسئله تعمیرات کشتی‌ها در داخل، چند نکته دیگر هم قابل ذکر است. قبل از حضور بنده به‌عنوان مدیرعامل در شرکت ملی نفتکش، بخشی از روغن کشتی‌های شرکت از داخل کشور تامین می‌شد اما بخش اعظم این نیاز از خارج از کشور تامین می‌شد. اما اکنون روغن کشتی‌های ما 100 درصد داخلی شده و رنگ کشتی‌هایمان هم تقریبا 100 درصد داخلی

شده است.

 ملزومات و وسایلی که در کشتی مورد استفاده قرار می‌گیرد نیز همگی از داخل تامین می‌شود. تمام آذوقه کشتی‌ها نیز، از داخل کشور تامین می‌شود. خلاصه سعی کرده‌ایم تا مواردی را هم که قبلا در خارج از کشور تامین می‌شدند، از داخل کشور تهیه کنیم. در 18 ماه گذشته در مقایسه با قبل از آن، این رویکرد به‌صورت محسوس‌تری پیگیری شده و به نتیجه

رسیده است.

قبل از حضور شما در شرکت ملی نفتکش در حوزه بیمه چه اتفاقی افتاده بود و شما برای رفع مشکل چه اقداماتی انجام دادید؟

بیمه کشتی‌های شرکت ملی نفتکش شامل «پی‌ اند ای» و بیمه بدنه تا چند سال گذشته همه 100 درصد خارجی بودند. ما از چند سال گذشته بیمه پی‌ اند ای  خودمان را 100 درصد داخلی کردیم و بیمه بدنه ما هم که 70 درصد خارجی بود، در طول یکی دو سال گذشته تماما به بیمه داخلی تبدیل کردیم.

خیلی‌ها گمان می‌کردند پشت سر گذاشتن تحریم‌ها از سوی شرکت ملی نفتکش امر غیرممکنی است. با این‌ وجود و با در نظر گرفتن تمام مشقت‌هایی که در این مسیر وجود داشت، شرکت ملی نفتکش توانست تا حد زیادی کار را ادامه دهد. چطور این کار را انجام دادید؟

به خاطر مشکلاتی که در حوزه بیمه کشتی‌های خارجی وجود دارد. این کشتی‌ها دیگر به ایران نمی‌آیند. در مورد پرچم هم همین مشکل وجود دارد. شرکت‌های فعال در حوزه کشتیرانی در دنیا به خاطر اجتناب از تحریم شدن توسط آمریکا دیگر به ایران نمی‌آیند؛ بنابراین تمام بار مسئولیت حمل‌ونقل مواد نفتی به گردن شرکت ملی نفتکش است. اکنون هم مثل زمان جنگ و دوره تحریم قبلی تمام تلاشمان را کردیم تا وظیفه‌ای که به عهده داشتیم، به‌طور کامل انجام دهیم. تا امروز مشکلی نداشته‌ایم و از این به بعد هم امیدواریم که مشکلی نداشته باشیم.

  شما در بخشی از صحبت‌هایتان به تلاش‌های شرکت ملی نفتکش برای همدردی عملی با خانواده‌های دریانوردان ازدست‌رفته در حادثه سانچی اشاره کردید. اگر بنا باشد به‌صورت کلی‌تر در مورد کل نیروهای شرکت ملی نفتکش صحبت کنید چه اقداماتی انجام داده‌اید؟

همان‌طور که می‌دانید در شرکت ملی نفتکش کارمندان به دو طریق رابطه استخدامی دارند. بخشی از کارمندان شرکت در استخدام وزارت نفت هستند و ضوابط استخدامی و مقررات کار خاص خود را دارند و دسته دیگر هم به لحاظ استخدامی تابع قوانین تامین اجتماعی هستند. از موقعی که بنده در شرکت ملی نفتکش، مدیریت را بر عهده گرفته‌ام تلاش‌ها بیشتر معطوف به بحث یکسان‌سازی حقوق بوده که از مدت‌ها قبل یکی از دغدغه‌های مهم کارمندان شاغل در شرکت ملی نفتکش بود. همسان‌سازی حقوق دغدغه‌ای بود که حدود 15 سال برای حل آن برنامه‌ریزی صورت گرفت اما به علت وجود برخی از پیچیدگی‌ها امکان اجرایی کردنش وجود نداشت. حالا نزدیک به دو سال است این موضوع را در سیستم، اجرایی کرده‌ایم. معتقدم همین مسئله یکی از دستاوردهای بسیار مهم شرکت به‌حساب می‌آید.

 به‌عنوان یک دریانورد پیشکسوت درباره توانمندسازی زنان در حوزه دریانوردی که شعار امسال سازمان جهانی دریانوردی است، چه نظری دارید؟

همان‌طور که می‌دانید حضور زنان در عرصه دریانوردی در دنیا موضوعی است که تقریبا علی‌رغم همه مشکلات جا افتاده است. خاطرم هست از همان سال‌هایی که روی کشتی کار می‌کردم همکارانی از زنان داشتیم. اخیرا هم در برخی از سمینارهایی که شرکت ملی نفتکش و دیگر بخش‌های صنعت دریانوردی ایران برگزار کرده‌اند، مشاهده کردم که حضور زنان در این صنعت در حال پررنگ‌تر شدن است. حضور زنان در جامعه دریایی به‌عنوان افسر دوم و افسر سوم را هم اخیرا همه ما مشاهده کرده‌ایم. با این حال اطلاعی ندارم که این نیروها که در شرکت‌های خصوصی فعالیت می‌کنند، چگونه و در چه بخش و توسط چه نهادهایی آموزش ‌دیده‌اند؟ با این حال به جرات می‌توانم بگویم ما آماده فراهم کردن زمینه حضور زنان در عرصه دریایی و در کشتی‌هایمان هستیم. در بخش خشکی و ستادی البته در حال حاضر اتفاق‌های مثبتی رخ داده و از توان بسیاری از زنان مجرب استفاده می‌کنیم. اما امیدوار هستم که اتفاقاتی رقم بخورد تا در بخش دریایی هم بتوانیم این مسئله را عملیاتی کنیم. در حوزه هوانوردی و  بسیاری از فضاهای حساس دیگر زنان حضور قابل‌توجهی دارند، چه خوب است که به‌زودی در دریا هم، از زنان ایرانی استفاده شود.

در حال حاضر مهم‌ترین چالشی که با آن مواجه هستید، چه موضوعی است؟

 یکی از چالش‌های مهم ما در مورد سوخت کم‌سولفور است. همان‌طور که می‌دانید سازمان بنادر و دریانوردی استفاده از سوخت لو (کم)‌سولفور را به‌عنوان یک الزام بین‌المللی پذیرفته است و این مورد از اول سال 2020 میلادی اجرا خواهد شد. با توجه به این‌که هشت ماه از سال میلادی 2019 گذشته است، تنها چهار ماه فرصت داریم تا استفاده از سوخت کم‌سولفور را روی همه کشتی‌هایمان پیاده‌سازی کنیم. حدود هفت سالی است که روی این مشکل کار می‌کنیم. از طریق پژوهشگاه نفت و همکاری شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران نیز، در این زمینه در حال انجام اقداماتی هستیم. در ضمن خوب است بدانید نیاز سوخت کم‌سولفور شرکت ملی نفتکش و شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران روی‌هم در طول سال بیش از یک و نیم میلیون تن است که اگر این مسئله را تا چهار ماه آینده حل نکنیم با مشکلات بزرگی مواجه خواهیم شد. در حال حاضر هم جلسات متعددی برگزارشده که در خلال آن‌ها دستور اکید سه وزیر کابینه را برای همراهی بخش‌های ذی‌ربط اخذ کرده‌ایم. همه بخش‌های مرتبط تلاش خودشان را برای حل این مشکل انجام می‌دهند.

نکته‌ای مانده که بخواهید درباره‌اش سخن بگویید؟

می‌خواهم از همکاران عزیزم در سازمان بنادر و دریانوردی به خاطر تمام همراهی‌هایشان تشکر کنم. از دو سال گذشته به این‌طرف، بعد از حادثه تلخ سانچی و اخیرا هم در مورد کشتی Happiness، همکاران عزیز سازمان بنادر و دریانوردی هر کاری از دستشان برمی‌آمد، انجام دادند تا مسائل پیش روی ما به‌خوبی حل‌وفصل شوند. آن‌ها همیشه به‌عنوان ارگان حاکمیتی دریایی کشور در تمامی مشکلات همراه و یاور ما بوده‌اند. در مورد سوخت کم سولفور هم سازمان بنادر و دریانوردی و جناب آقای مهندس راستاد به‌عنوان مدیرعامل این مجموعه، جلسات مهم و متعددی را ترتیب دادند تا بتوانیم مسئله را به‌خوبی حل‌وفصل و مدیریت کنیم.

۲۸ اَمرداد ۱۳۹۸ ۱۰:۱۵