پنج شنبه ۲ خرداد ۱۳۹۸

اخبار

زخمت را به شوری دریا بسپار!

لاله صبوری
 
من رهسپارِ راه‌های دور بوده و هستم؛ مسیرهایی که گاه به جایی نمی‌رسند، درست مثل کتاب‌هایی که در بچگی از میان قفسه‌های کتابخانه پیدایشان می‌کردم اما ته نداشتند. یکی، آن صفحات را کنده بود و با خود برده بود؛ انگاری که او از هر خواننده دیگری، مستحق‌تر بود برای نگهداری از آن صفحات و آن بخشِ کتاب.
این اما برای آن‌ها که خواننده و جویای آن کتاب بودند، درست مثل یک راهِ نرفته می‌ماند، راهی که به جایی نمی‌رسد. سفرِ به سمت دریا برای من این‌گونه است. آیا منی که عاشقِ رفتن به دریا هستم، وقتی که به آن‌جا می‌رسم، به مقصد رسیده‌ام؟ اگر شهر بندری، مقصد باشد، کدام مسافر در آن شهر آرام خواهد گرفت؟
دریا، این پاسخ کوتاه و سرراست خدا به زمین! این پاسخ یکّه و بی‌همتای جهان به خودش و به ما و گیاهان و جانوران!
سفر، درست آن‌جایی به پایان می‌رسد و ما در مقصدیم که لبِ دریا بایستیم و به دوردست، به خط افق، به جایی که آفتاب از آن‌جا بلند می‌شود و در آن‌جا فرو می‌رود، خیره شویم. این پایان سفر و آغازِ یک سفر دیگر است؛ سفری که این بار در درون ما شکل می‌گیرد، در درون ما زاده می‌شود، در درون ما حرفی برای گفتن دارد. 
راستی از کدام اتفاق می‌توان به سادگی گذشت که از صدای برخورد شبانه‌ی موج‌ها با تخته‌پاره‌های ساحل؟ چرا این صدا مرا یاد کودکی‌ام می‌اندازد، کودکی‌ای که به عشق سفر و رسیدن به دریا گذشت؟ شب توی پلاژ، صدایی آرام آرام راه خودش را به سمت گوش‌هایم باز می‌کند، از خودم می‌پرسم که این صدا، صدای چیست؟ صدای کیست؟ چرا می‌تواند به یک اندازه مرا سرشار و آرام کند و در همان حال، برایم یادآور چیزهایی باشد که دیگر اکنون نیستند، جای خالی‌شان این‌جاست و همین جای خالی، تن را به درد می‌آورد، روح را به درد می‌آورد و اندکی بعد با شوری و شرجی، زخم مرهم می‌یابد! چه استعاره‌ی قشنگی! زخم در کنار دریا با نمک، آرام می‌شود.
سفر به سوی دریا، شاعرانه‌ترین سفرهای جهان است؛ عاشقانه‌ترین طی‌طریق‌ها و این مسیر از اولین قدم‌هایش با شوق نرسیدن، با شوقِ سینمایی‌ترین فیلمِ بی‌پایان جهان همراه است؛ وقتی که رهسپار دریا می‌شوی، قصد رسیدن نداری، می‌خواهی تا آن‌جا که ممکن است، فقط نزدیک شوی، نزدیک و نزدیک‌تر و یکهو بعید نیست نصف شب، موج‌ها آرام‌ آرام کف پایت را نوازش دهند و تو حس کنی که رسیده‌ای. 
۲۶ اسفند ۱۳۹۷ ۱۵:۳۴