پنج شنبه ۲ خرداد ۱۳۹۸

اخبار

بندر کلانگ؛

پلی به سوی مالزی

پلی به سوی مالزی
کلانگ شهر رویاییِ ایالت سلانگور در مالزی است. این بندرِ سرسبز و زیبا، با کاخ‌های مجلل پادشاهان مالزیایی، اسم خود را در زمره‌ شهرهای سلطنتی جای داده است. بندر کلانگ در قسمت جنوبی این شهر، بخش عمده اقتصاد کلانگ و مالزی را به دوش می‌کشد. مالزی هفت بندر بین‌المللی دارد که مهم‌ترین آن‌ها کلانگ است. این بندر، خانه‌ 95 شرکت دریایی و نمایندگی‌های آن‌ها، 300 کارگزار سفارشی، 25 انبار کانتینری و هم‌چنین 70 شرکت مرتبط با باربری کشتی‌هاست. در سال 2013 ، 50 درصد از تجارت دریایی مالزی در کلانگ انجام شد. کلانگ طی چند سال اخیر جایگاه خود را تا رتبه یازدهم برترین بندرهای کانتینری جهانی بالا کشیده است. بر اساس آخرین آمار منتشره، این بندر با اختلاف نه‌چندان کمی بالاتر از بندر روتردام و پایین‌تر از تین‌جین چین قرار گرفته است. شاید بتوان دلیل این رشد بی‌سابقه را وجود تجهیزات قدرتمند و البته رقابت‌پذیری بالای اپراتورهای بندری دانست. 
 
جغرافیا
کشور مالزی در جنوبِ شرقی آسیا و در نزدیکی‌ تنگه مالاکا جای دارد که شاهراه اصلی تردد کشتی‌ها در جهان به‌حساب می‌آید. وسعت مالزی 330 هزار و 803 کیلومتر مربع است. این کشور از شمال با تایلند و از جنوب با سنگاپور پیوند دارد. در سال 2014 اقتصاد آن رتبه‌ بیست‌ویکم جهانی را به خود اختصاص داد. بندر کلانگ مالزی در 38 کیلومتری جنوب غربی کوالالامپور، مساحتی حدود 573 کیلومتر مربع را به خود اختصاص داده و دروازه دریایی مهمی را رو به مالزی گشوده است.
 
از پایانه راه‌آهن تا بندر کلانگِ امروزی
در سال 1880 مرکز ایالت سلانگور از کلانگ به کوالالامپور تغییر مکان داد. کلانگ قبلا پایانه راه‌آهن دولتی بود و در آن روزها، بندر کوالالامپور از نظر استراتژیک سودمندتر به حساب می‌آمد. این منطقه از ابتدا توسعه‌ای سریع داشته و تاجران یکی پس از دیگری به این منطقه جذب می‌شدند. در این زمان تنها روش‌های حمل‌ونقل بین کلانگ و کوالالامپور، ارابه‌هایی بود که با اسب یا بوفالو کشیده می‌شدند و یا اگر شرایط اجازه می‌داد، با قایق در امتداد رودخانه کلانگ به‌سوی مقصد می‌شتافتند. همه این‌ها باعث می‌شد تا مسیر، خسته‌کننده و طولانی شود. در سال 1882، فرانک سوئیتهام که به‌عنوان وزیر تازه به سلانگور منصوب شده بود، یک خط ریلی را بین کلانگ و کوالالامپور برای کاستن از مشکلات حمل‌ونقل تاسیس کرد. این برهه با انتقال سنگ معدن به بندر کلانگ گره خورده بود و با این کار یکی از نیازهای اساسی پاسخ داده می‌شد. این خط در سال 1886 افتتاح و تا سال 1890 رو به کلانگ باز شد. در این مقطع، حمل‌ونقل کمی راحت‌تر صورت می‌گرفت اما هنوز به علت امکانات محدود، کشتی‌هایی با ارتفاع بیشتر از 9/3 متر نمی‌توانستند به رودخانه رفت‌وآمد داشته باشند. سرانجام این رفت‌وآمدها به افتتاح لنگرگاهی در آن نزدیکی کمک کرد. در سال 1901 این بندر   سوئیتهام (Swettenham) نام‌گذاری شد. تنها دو ماه از افتتاح این بندر می‌گذشت که به علت بیماری مالاریا، کمی در عملکرد بندر اختلال ایجاد شد ولی تجارت چنان در آن‌جا رونق گرفت که تا سال 1914 دو اسکله دیگر نیز به تجهیزات این بندر اضافه شد. در سال‌های مابین جنگ‌های جهانی اول و دوم، این بندر باز هم رشد زیادی را تجربه کرد و این روند تا سال 1940 وجود داشت. این بندر تا جنوب نیز گسترش پیدا کرد و صادرات روغن پالم و لاستیک از این دوره‌ تاریخی، رشد خیره‌کننده‌ای به خود دید. رونق واردات هم نسبت به‌ پیش از جنگ بیشتر شد.
در اواخر دهه 1960 و اوایل سال 1970، اسکله‌های جدید و مناسبی برای حمل‌ونقل کانتینری ساخته شد. در سال 1972، ترمینال کانتینری این منطقه مورد افتتاح قرار گرفت و در
سال 1974، ساختن هفت اسکله دیگر برای بارهای فله آغاز و در سال 1983 تکمیل شد. اگرچه اداره‌بندر در سال 1963 تاسیس شد اما بندر سوئیتهام در جولای 1972 به بندر کلانگ تغییر نام داد.
 
بندر شمالی یا بندر جهانی مالزی
امتیاز بندر شمالی، امروزه متعلق به شرکتی مالزیایی (Northport Malaysia Bhd) است. این بندر به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین بندرهای چندمنظوره، امکانات و خدمات اختصاصی حمل‌ونقل را در خود جای داده است. این اپراتور بندری از ادغام ترمینال کانتینر کلنگ (KCT) و مدیریت بندر کلنگ (KPM) به وجود آمده است. بندر شمالی، عضو گروه MMC نیز هست و فعالیت‌هایش در سه بخش خلاصه می‌شود: بندری و لجستیک،  انرژی و آب، برق و مهندسی. بیش از 100 سال است که بندر شمالی نقش مهمی در توسعه اقتصاد مالزی بازی می‌کند، هم‌چنین نقشی که در تجارت بین‌المللی دارد نیز در حال 
گسترش است.
نقش کلیدی این بندر در توانایی ارائه‌ گسترده‌ترین ارتباطات حمل‌ونقل دریایی جهانی و قابل مقایسه با سایر بنادر مالزی است. بندر جهانی مالزی نامی است که برای این بندر بسیار مناسب به نظر می‌رسد. این بندرِ برتر، در حال حاضر به بسیاری از بنادر در سراسر جهان متصل است و یکی از گسترده‌ترین خدمات حمل‌ونقل دریایی در منطقه را عهده‌دار شده است. راه‌حل‌های فراوانِ‌ ارائه‌شده، مانند سیستم هوشمند اطلاعات در زمان واقعی، وقتی با امکانات پیشرفته‌ دیگر همراه می‌شود، جایی برای خرده گرفتن نمی‌گذارد. تعداد اسکله‌ها در بندر شمالی 13 عدد و عمق آبخور آن سه هزار و 200 متر مربع است. ظرفیت سالیانه بندر شمالی به 6/5 میلیون TEU رسیده است.
 
بندر غربی
بندر غربی که توسط شرکتی مالزیایی (Westport Malaysia Sdn Bhd) اداره می‌شود، بندری مسافری و مامن کروزهاست.  این بندر در دسامبر 1995 در کنار پایانه‌های حمل‌ونقل دریایی افتتاح شد. از طریق این بندر، انواع محموله‌ها در قالب فله‌های خشک، فله‌های مایع، وسایل نقلیه و دیگر کالاهای متداول حمل می‌شود. تعداد اسکله‌ها در بندر غربی 20 عدد و عمق آبخور آن پنج هزار و 800 متر مربع است. ظرفیت سالیانه بندر غربی به 14 میلیون TEU رسیده است. 
ترمینال‌های مسافریِ بندر کلانگ را یک ترمینال ‌کروز بین‌المللی (BCC)، ترمینال مسافری منطقه‌ای (ANHC) و یک ترمینال مسافری عمومی (Port Klang Public Jetty) تشکیل می‌دهند.|
۱۴ بهمن ۱۳۹۷ ۱۱:۰۸